Umowa zawarta na czas zastępstwa

Umowa zawarta na czas zastępstwa jest szczególnym typem umowy zawieranej na czas określony. Do przedmiotowej umowy stosuje się wprost przepisy odnoszące się do umowy zawartej na czas określony w części, w której regulują one dopuszczalności jej rozwiązania (art. 33 k.p. i art. 331 k.p.), a także formę i treść (art. 29 k.p.). Głównym celem tej umowy jest zatrudnianie pracownika na czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy pracownika zastępowanego, toteż zaliczana jest ona do umów celowościowych. Przez usprawiedliwioną nieobecność pracownika w miejscu pracy należy rozumieć, każdą niezawinioną przez niego przerwę w świadczeniu pracy. Istotą zastępstwa jest to, iż zastępca powinien wykonywać ten sam rodzaj pracy co pracownik zastępowany. Zawierając umowę na czas zastępstwa, strony mogą swobodnie w jej treści kształtować wysokość wynagrodzenia oraz czas pracy, niezależnie od warunków na jakich zatrudniony jest pracownik zastępowany. Znamiennym jest, iż przedmiotowa umowa nie ulega przedłużeniu na zasadzie art. 177 k.p..

Opracowano na podstawie;
-ustawy Kodeks Pracy z dnia 26 czerwca 1974 roku (Dz. U. Nr 24, poz 141 z poź. zm.).
 

Umowa zawarta na okres próbny

Charakterystyczne dla umowy zawieranej na okres próbny jest to, że do jej zawarcia dochodzi tylko raz w związku z wykonywaniem danego rodzaju pracy. Do zawarcia tego rodzaju umowy o prace dochodzi w sytuacji, gdy strony chcą zapoznać się z warunkami pracy oraz prawami i obowiązkami związanymi z jej wykonywaniem. Ten typ umowy o pracę jest stosowany przez pracodawców w sytuacji, gdy chcą sprawdzić umiejętności pracownika przed zawarciem z nim umowy właściwej.

Przepisy obowiązującego prawa wprowadzają pewne ograniczenia jeśli chodzi o nawiązywanie umowy na okres próbny. Podkreślenia wymaga, iż niniejsza umowa może być zawarta na czas nie dłuższy niż trzy miesiące oraz może ona poprzedzać zawarcie umów określonego rodzaju, wskazanych w art. 25 § 1 k.p. tj. umowy zawartej na czas określony, nieokreślony bądź na czas wykonywania określonej pracy. W sytuacji gdy umowa na okres próbny zostanie zawarta na okres dłuższy niż ten, który został wskazany w treści art. 25 § 2 k.p., ulega ona rozwiązaniu po upływie terminu wskazanego w tym przepisie.

Opracowano na podstawie;
-ustawy Kodeks Pracy z dnia 26 czerwca 1974 roku (Dz. U. Nr 24, poz 141 z poź. zm.).
 

Umowa zawarta na czas określony

Cechą charakterystyczną umów zawieranych na czas określony jest to, iż w momencie ich zawarcia strony określają czas ich obowiązywania. W sytuacji, gdy strony tego nie uczynią, umowę uważa się za zawartą na czas nieokreślony. Bardzo ważne jest, aby moment zakończenia umowy był w niej określony precyzyjnie, w taki sposób by nie budził wątpliwości co do okresu na jaki umowa została zawarta. Podkreślenia wymaga, iż umowy zawierane na czas określony są umowami najczęściej zawieranymi po umowach zawieranych na czas nieokreślony. Rozwiązanie umowy zawartej na czas określony uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia przyszłego i pewnego (art.116 § 2 k.c. w zw. z art. 300 k.p.).

Umowa o pracę na czas określony, może być zawarta w formie pisemnej, ale również w sposób dorozumiany zgodnie z treścią art. 60 k.c. w zw. z art. 300 k.p.. W takim przypadku koniecznym jest, aby z okoliczności zawarcia umowy i zachowania stron wynikało, że miały one wolę zawarcia umowy o pracę na czas oznaczony. W przepisach prawa pracy nie został określony minimalny ani maksymalny okres na który może być zawarta umowa o pracę na czas oznaczony. W tej kwestii decydujące znaczenie ma wola stron stosunku pracy.

Opracowano na podstawie;
-ustawy Kodeks Pracy z dnia 26 czerwca 1974 roku (Dz. U. Nr 24, poz 141 z poź. zm.).
-ustawy Kodeks Cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 roku (Dz. U. Nr 16 poz. 93 z poź. zm.).

Umowa zawarta na czas nieokreślony

Najbardziej dogodnym dla pracownika sposobem nawiązania stosunku pracy jest zawarcie umowy o pracę na czas nieokreślony. Uważana jest ona za podstawową formę zatrudniania pracowników. Przedmiotowa umowa zostaje zawarta przede wszystkim na podstawie zgodnego oświadczenia stron. Podkreślenia wymaga, iż w sytuacji, gdy strony w umowie o pracę nie określą terminu na który została ona zawarta lub gdy postanowienia w tym zakresie są niezgodne z przepisami obowiązującego prawa, umowę o pracę w takim przypadku uważa się za zawartą na czas nieokreślony. Na uwagę zasługuje również fakt, iż kodeks pracy stwarza możliwość przekształcenia umowy zawartej na czas określony w umowę zawartą na czas nieokreślony, jak również umowy zawartej na czas nieokreślony, w umowę zawartą na czas określony.

Opracowano na podstawie;
-ustawy Kodeks Pracy z dnia 26 czerwca 1974 roku (Dz. U. Nr 24, poz 141 z poź. zm.).

Zawarcie umowy o pracę

Podstawowym sposobem nawiązania stosunku pracy jest zawarcie umowy o pracę. Powstanie stosunku pracy następuje w momencie zawarcia umowy, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób nawiązania stosunku pracy np. poprzez mianowanie, wybór, powołanie itp.. Zawarcie umowy o pracę jest czynnością dwustronną, na mocy której, pracodawca przyjmuje na siebie obowiązek zatrudnienia pracownika, natomiast pracownik zobowiązuje się do świadczenia na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem określonego rodzaju pracy. W związku z faktem, iż umowa o pracę jest czynnością konsensualną, aby skutecznie doszło do jej zawarcia, niezbędne jest złożenie przez strony tejże umowy, zgodnych oświadczeń woli.

Kodeks pracy w art. 25 szczegółowo określa rodzaje umów o prace na podstawie których dochodzi do powstania stosunku pracy. Podkreślenia wymaga, iż katalog tych umów ma charakter zamknięty. Poza umowami o pracę, o których mowa w treści art. 25 k.p. można wskazać również: spółdzielczą umowę o pracę (art.77 § 1 k.p.), umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego (art.194 k.p.), a także umowę o przygotowanie zawodowe pracowników zatrudnionych u pracodawcy będących rzemieślnikami (art. 206 k.p.).

Dokonując charakterystyki umów o pracę pod względem czasu na jaki zostają one zawarte, można je podzielić na umowy zawarte na czas określony i czas nieokreślony. Odnosząc się do umów zawartych na czas określony, to ich podtypy stanowią takie umowy jak: umowa na zastępstwo, na czas wykonywania określonej pracy oraz na okres próby, a także umowa zawierana z młodocianym przy wykonywaniu prac lekkich (art. 2001 k.p.). Do umów zawieranych na czas nieokreślony zaliczymy każdą umowę, w której postanowieniach strony nie wskazały terminu jej zakończenia.

Opracowano na podstawie;
-ustawy Kodeks Pracy z dnia 26 czerwca 1974 roku (Dz. U. Nr 24, poz 141 z poź. zm.).

Jak rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej

Na wstępie omawianego zagadnienia podkreślić należy, iż osoby fizyczne, które mają zamiar otworzyć własną działalność gospodarczą podlegają wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – w skrócie CEIDG. CEIDG jest prowadzona w formie elektronicznej przez Ministra Gospodarki i stanowi system umożliwiający za pośrednictwem Internetu rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej. CEIDG zawiera wykaz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Za pośrednictwem systemu CEIDG można online dokonać złożenia wniosku o:

  1. wpis do ewidencji;
  2. zawieszenie działalności;
  3. wznowienie działalności;
  4. zmianę wpisu (np. w zakresie miejsca lub rodzaju prowadzonej działalności);
  5. wykreślenie z ewidencji.

W myśl art. 25 u.s.d.g. wpisowi do CEIDG podlegają:

  1. Firma przedsiębiorcy (imię i nazwisko oraz ewentualna nazwa firmy) oraz jego numer PESEL;
  2. Data urodzenia przedsiębiorcy;
  3. Numer identyfikacyjny REGON przedsiębiorcy;
  4. Numer identyfikacji podatkowej (NIP);
  5. Informacja o obywatelstwie polskim przedsiębiorcy, o ile takie posiada, i innych obywatelstwach przedsiębiorcy;
  6. Oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu zamieszkania przedsiębiorcy, adres do doręczeń oraz adresy, pod którymi jest wykonywana działalność gospodarcza; w tym adres głównego miejsca wykonywania działalności i oddziału, jeśli został utworzony, dane te powinny być zgodne z oznaczeniami kodowymi przyjętymi w krajowym rejestrze urzędowym podziału terytorialnego kraju;
  7. Adres poczty elektronicznej przedsiębiorcy oraz jego strony internetowej (o ile został zgłoszony do CEIDG);
  8. Data rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej;
  9. Określenie przedmiotów wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD);
  10. Informacje o istnieniu lub ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej;
  11. Numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny REGON spółek cywilnych, jeżeli przedsiębiorca zawarł umowy takich spółek;
  12. Dane pełnomocnika upoważnionego do prowadzenia spraw przedsiębiorcy, wraz ze wskazaniem zakresu spraw, które obejmuje dane pełnomocnictwo, o ile przedsiębiorca udzielił pełnomocnictwa i zgłosił informację o jego udzieleniu we wniosku o wpis do CEIDG;
  13. Informacja o zawieszeniu i wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej;
  14. Informacja o ograniczeniu lub utracie zdolności do czynności prawnych oraz ustanowieniu kurateli lub opieki;
  15. Informacja o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu, o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika, zmianie postanowienia o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika i zakończeniu tego postępowania;
  16. Informacja o wszczęciu postępowania naprawczego;
  17. informacja o przekształceniu przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą w jednoosobową spółkę kapitałową;
  18. Informacja o zakazie prowadzenia działalności gospodarczej;
  19. Informacja o zakazie wykonywania określonego zawodu, którego wykonywanie przez przedsiębiorcę podlega wpisowi do CEIDG;
  20. Informacja o zakazie prowadzenia działalności związanej z wychowaniem, leczeniem, edukacją małoletnich lub z opieką nad nim;
  21. Informacja o wykreśleniu wpisu w CEIDG.

Poniżej zostały opisane działania, jakie należy podjąć, aby móc rozpocząć prowadzenie własnej działalności gospodarczej:

Osoba fizyczna mająca zamiar rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej składa wniosek o wpis do CEIDG za pośrednictwem formularza elektronicznego dostępnego na stronie internetowej CEIDG. System teleinformatyczny CEIDG przesyła wnioskodawcy na wskazany adres poczty elektronicznej potwierdzenie złożenia wniosku. Wniosek o wpis do CEIDG może być również złożony na stosownym formularzu, w wybranym przez przedsiębiorcę urzędzie gminy:
1) osobiście albo
2) wysłany listem poleconym.
 

Organ gminy potwierdza tożsamość wnioskodawcy składającego wniosek, a następnie potwierdza wnioskodawcy, za pokwitowaniem, przyjęcie wniosku. Kolejnym krokiem jest przekształcenie wniosku przez Organ gminy na formę dokumentu elektronicznego i opatrzenie go podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą kwalifikowanego certyfikatu, przy zachowaniu zasad przewidzianych w przepisach o podpisie elektronicznym, lub podpisanie go podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, albo podpisanie go w inny sposób akceptowany przez system CEIDG umożliwiający jednoznaczną identyfikację osoby przesyłającej wniosek oraz czasu jego przesłania. Organ przesyła wniosek do CEIDG nie później niż następnego dnia roboczego od dnia jego otrzymania.

Wniosek w formie dokumentu elektronicznego i papierowego oraz dokumentacja z nim związana podlegają archiwizacji przez okres 10 lat od dokonania wpisu. Archiwizacji dokonują, odpowiednio, organ gminy i minister właściwy do spraw gospodarki.

CEIDG przesyła odpowiednie dane zawarte we wniosku o wpis do CEIDG niezbędne dla uzyskania, zmiany albo skreślenia wpisu w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgłoszenia identyfikacyjnego albo aktualizacyjnego, , zgłoszenia płatnika składek albo ich zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszenia oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych albo wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, zgłoszenia rejestracyjnego lub aktualizacyjnego, o których mowa w przepisach o podatku od towarów i usług, za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej lub innych środków komunikacji elektronicznej, niezwłocznie, nie później niż w dniu roboczym następującym po dokonaniu wpisu, do właściwego naczelnika urzędu skarbowego wskazanego przez przedsiębiorcę, a po uzyskaniu informacji o nadanym numerze identyfikacji podatkowej (NIP) do:
1) Głównego Urzędu Statystycznego,
2) Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

- wraz z informacją o dokonaniu wpisu do CEIDG i nadanym numerze NIP

Wnioski o wpis do CEIDG są wolne od opłat.

Domniemywa się, że dane wpisane do CEIDG są prawdziwe. Jeżeli do CEIDG wpisano dane niezgodnie z wnioskiem lub bez tego wniosku, osoba wpisana do CEIDG nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej, działającej w dobrej wierze, zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli po powzięciu informacji o tym wpisie zaniedbała wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu.

Opracowano na podstawie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej z dnia 2 lipca 2004 roku ( Dz. U. Nr 173 poz.1807 z póź. zm.).

Jak zakończyć prowadzenie działalności gospodarczej

Do zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej niezbędne jest złożenie przez przedsiębiorcę wniosku CEIDG -1. Może on zostać złożony osobiście, drogą elektroniczną, listem poleconym na adres urzędu gminy lub przez pełnomocnika działającego na mocy ważnego pełnomocnictwa.
W następstwie złożenia wniosku, CEIDG przesyła odpowiednie dane z wniosku o wykreślenie wpisu w CEIDG niezbędne dla skreślenia wpisu w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgłoszenia aktualizacyjnego, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, zgłoszenia płatnika składek albo jego zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszenia oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników do właściwego naczelnika urzędu skarbowego wskazanego przez przedsiębiorcę, Głównego Urzędu Statystycznego oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
Do wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru CEIDG może również dojść na skutek wydania decyzji administracyjnej w sytuacji, gdy:
  1. doszło do uprawomocnienia wyroku sądu zakazującego przedsiębiorcy prowadzenia działalności gospodarczej;
  2. stwierdzono trwałe zaprzestanie wykonywania działalności gospodarczej;
  3. przedsiębiorca nie złożył w odpowiednim terminie wniosku o wznowienie zawieszonej działalności gospodarczej;
  4. wpis został dokonany z naruszeniem przepisów prawa;
  5. wpisania do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego jednoosobowej spółki kapitałowej powstałej wskutek przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą.

Na skutek zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej przedsiębiorca zostaje zwolniony z obowiązku uiszczania opłat od czynności podlegających opodatkowaniem podatkiem VAT. Z chwilą zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej przedsiębiorca przestaje być płatnikiem podatku VAT i w związku z tym jest zobowiązany do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenia VAT – Z. Przedsiębiorca kończący działalność gospodarcza winien również dokonać sporządzenia spisu z natury towarów. Informację o przeprowadzonym spisie z natury oraz ustalonej na jego podstawie wartości i kwocie podatku należnego, przedsiębiorca zobowiązany jest przedłożyć wraz deklaracją podatkową składaną za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Podatnicy którzy zostali zwolnieni od obowiązku uiszczania opłat z tytułu podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnieni są również z obowiązku sporządzenia spisu (odnosi się to do podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 tys. złotych oraz podatników rozpoczynających działalność w trakcie roku podatkowego, jeżeli przewidywana przez nich wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty 150 tys. złotych).

Podkreślenia wymaga, że pomimo zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej, wierzyciele przedsiębiorcy będą uprawnieni do dochodzenia od przedsiębiorcy przysługujących im należności powstałych przed datą zakończenia działalności gospodarczej. 

Opracowano na podstawie;
-ustawy o swobodzie działalności gospodarczej z dnia 2 lipca 2004 roku ( Dz. U. Nr 173 poz.1807 z póź. zm.).
-ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 roku (Dz.U. Nr. 54, poz. 535 z póź. zm.).